www.nederlandse.naievekunst.nl
|
De schilder Hermanus wil een werkstuk maken, dat geheel beantwoordt aan de waarneembare werkelijkheid, ook wanneer hij even zijn verbeelding laat gaan.
Hij benadert zijn taak gevoelsmatig en intuïtief.
De schilder werkt niet aan de hand van academische beginselen van perspectief, anatomie, kleurenkennis en stofuitdrukking. Deze schilder kent geen grenzen.
En juist omdat hij geen opgelegd inzicht heeft overstijgt en doorbreekt hij de techniek, of hij schakelt ze gewoon uit en laat ze in zijn werk typisch en zelfs aantrekkelijk zijn.
Daarom bestaan er binnen de naïeve kunststroming alleen mensen en personaliteiten.
Deze mensen werken volstrekt geïsoleerd en het werk staat op zichzelf.
Deze naïeve schilder is iemand die bij uitstek voor zichzelf werkt. Hij observeert zijn onderwerp of beeldt het zich in en gaat probleemloos aan het werk.
Het doorzettend vermogen in een eigen vormgeving creëert het kenmerkende spontane, het soms een glimlachwekkende, charmerende en vaak anekdotische en poëtische karakter van de schilderijen.
Schilders, in het bijzonder degene die wel een opleiding hebben genoten kunnen tot werkelijk aantrekkelijke composities komen, die ook plastisch een bijzondere waarde hebben.
In de concrete weergave natuurlijk, zuiver en echt.
Is het intussen niet vreemd maar ook verhelderend, dat een figuur als Henri Rousseau, die men graag ‘Vader der Naïeven’ noemt, een bijzondere waardering genoot van de toenmalige avant-garde artiesten.
Dit waren de eerste schilders die alle academisme afzwoeren en zelfs wilden vernietigen.
Een kunstvorm met een heel eigen tragiek en dramatiek is vooral een kunst die voor de maker én voor het publiek voorkomt als een der zuiverste uitingen van een artistiek en menselijk geladen gemoed.
Een kunst die het leven betrapt in spontaneïteit en blijheid.
Lang leve het Poëtisch Realisme
Schilder Hermanus |